خدایا دلم گرفته، حوصله ندارم ، کاش می شد منو ببری پیش خودت

یعنی می شه برگردیم؟؟؟

کاش ما ادما میتونستیم همو بفهمیم!!!

خدایا هنوز دوسم داری؟؟؟نداری؟؟؟

هنوز اینقد حق دارم که بگم:پس من چـــــــی؟؟؟

بگم:حقم این بود؟؟؟ نبــــــــــــــــــــــــــــــود 

(به یاد خاطـــــــــــــره ســــــــــــاز عاشـــــــــــــــــقی)

 همیشه عاشق شعر هایی بودم که توش با کلمه چشم بازی شده . نمی دونم چرا ؟ ولی همینو میدونم که چشم در راه عاشقی نقش بزرگی ایفا می کنه . این سومین شعری است که از "چشمهای تو " تو وبلاگم می ذارم از آرش سپهری : 

چقدر خوب و روشن است نماي چشم هاي تو

                                              نميرسد ستاره اي به پاي چشم هاي تو

به ماه خيره مي شوم فقط و گريه مي کنم

                                             دلم که تنگ ميشود براي چشم هاي تو

و هي مرور ميکنم نگاه اول تو را

                                         اگر نمي رسد به من صداي چشم هاي تو

تو تاکه پلک مي زني به سجده ميرود دلم

                                               به پيشگاه اعظم خداي چشم هاي تو

شبي خراب مي شود حصارهاي فاصله

                                           و آب مي شود دلم به پاي چشم هاي تو

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                     

                                                به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق                                                                    

                                               تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟ 

سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت                                                                  

                                                بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس                                                                

                                                       تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم                                                                    

                                                    وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                 

                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتو  به صد تا دریا نمی دم                                                                 

                                                     یه لحظه با تو بودنو  به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم                                                                      

                                                   قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

از برنارد شاو پرسیدند : از کی احساس کردی پیر شدی ؟ گفت : از وقتی به یک خانوم چشمک زدم بعد آن خانوم از من پرسید : آشغالی رفته تو چشمتون ؟

روبه روی تو کیم من؟
                     یه اسیر سر سپرده ،
                                     چهره ی تکیده ای که تو غبار آینه مرده
من برای تو چی هستم؟
                      کوه تنهای تحمل ،
                                      بین ما پل عذابه منه خسته پایه ی پل
ای که نزدیکی مثل من ،
                      به من اما خیلی دوری
                                    خوب نگام کن تا ببینی چهره ی درد و صبوری
کاشکی میشد تو بدونی
                     من برای تو چی هستم
                                   از تو بیش از همه دنیا، از خودم بیش از تو خسته ام
ببین که خسته ام،
                    غرور سنگم اما شکستم
                                   کاشکی از عصای دستم یا که از پشت شکستم
تو بخونی  تو بدونی
                     از خودم بیش از تو خستم
                                   ببین که خستم  ،  تنها غروره عصای دستم

از عذابه با تو بودن در سکوت خود خرابم
                                              نه صبورم و نه عاشق ، من تجسم عذابم
تو سراپا بی خیالی ،
                    من همه تحمل درد ،
                                             تو نفهمیدی چه دردی زانوی خستمو تا کرد

زیر بار با تو بودن یه ستون نیمه جونم
                   این که اسمش زندگی نیست ،
                                             جون به لبهام میرسونم
هیچی جز شعر شکستن ،
                    قصه ی فردای من نیست
                                             این ترانه ی زمانه ، این صدا صدای من نیست

ببین که خستم...

دلت پيشه قريبه اي ازم شكايت ميكنه

يه روز دل و دادم بهت امروز ميخوام پس بگيرم

ديگه نميخوام دروغي براي چشمات بميرم

تو اوني نيستي كه دلم يه عمري آرزوشو داشت

اون كه به پاش اين دلم من بود و نبودش و گذاشت

من ميرم بسه ديگه طاقت موندن ندارم

بين اين همه گناه حس واسه نوشتن ندارم

بزرگترين گناه من باور عشقت بود و بس

اين آخرين نوشتم همراه آخرين نفس

***

خيانت تو دلم و شكست ديگه حسي واسه موندن ندارم

                          فقط بـه خـاطـر تو بـود

طفلــکــی دل مــــن 

                         کـه عـا شـق تـو بــود

تـویـی کـــــه قـلبت

                          عشــــق بَلـد نـبــود

اینــروزا هرچی نوشتم

                          اســــم تو آخرش بود

افســــوس به دل من

                          که عشق تو باورش بود

اینـروزا دل من غمگینه

                        بجز غصه چیزی نمی بینه

امـا دل تـو در اشتبـاهه

                       بخاطــرهـو سهـــات

غـ؛ـرق در گُـنـاهـــه

                           کـاشــکی خــدایــی

 واسه تو معنـی داشت

               ایـــن همـــه گنــاه

                             جـا واسه خدا نـذاشت

                                               شعـر از امیـن آشنـا ب

الـــــهـــــــــــــــــــــــــــــــــی ...

در آغوش بگیر قلب بی پنـا هی

تو بنداز به این عاشق نگـــا هی

که دارد می رود سوی تبــا هی

 بــــه جـــــــــــر م بیگنـــاهــــی

بــــــه خــــدا نکـــرده اشتباهی

الاهی گر تو دستش رو نگیری

اگر رهاش کنی در این  اسیری

همین روزاست که نابود  می شه

مثـــــــل آتیـــــــش دود  می شه

«غم غصه اش اینـــروزا خیلی زیــــــــــــاده

  خدای من تو دیگه نگذار بشکنه ساده

 الاهی کــه بـــه درد م مبتــــــلا شــــــــی               

یــــــه روز برســه که تو هم عاشـــق باشی

کســــــــــی رو دوس داشتــــــه بــاشـــی

بــــــــــــه عشقــــــش وفــــا دار  بـاشـــــی

دیــــــــــــــــوونـش   بــاشــــــی ولـــــــــی

هرگـــــــــــز پیشـــش نبــــــــــــــــا شـی

الاهــــــــــــی رو لبـت نشینـــــــه خنـــــــده

پشیمون بشی از کاری که کردی با بنده

تو چشما ی منی که فقط تو رو می خـــــــوام

کاش فقط بدی یه عکس برای یادگــاری

بــــرای منی کـــه ذره ای دوســــم نــــداری

ایــــــن خودش یــه نعمته بسوزم به پای تــــو

هم واست پروانه باشم  هم شمع شبــــــای تو

ایـــن خــــودش یـه نعمتـــه   بمیــرم برلی تـو

من یه روز این کارو میکنم به خدابه جون تو

مردنم واسه تو ای یارواسه من کاری نــــداره

تو فقط بخواه عزیزم کافیه کنی اشــــــــاره